Rada programowa

dr hab. Grzegorz Nieć, prof. UP (ur. 1968), polonista, historyk, bibliolog i bibliofil. Studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim, tam też doktoryzował się z historii. Tytuł doktora habilitowanego z zakresu bibliologii i informatologii uzyskał na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od 2010 roku pracuje w Instytucie Nauk o Informacji Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, od 2016 na stanowisku profesora nadzwyczajnego. Jest m.in. członkiem Komisji Prasoznawczej Polskiej Akademii Nauk Oddział w Krakowie, przewodniczącym komisji rewizyjnej Oddziału Krakowskiego Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”. Jego doświadczenie dydaktyczne obejmuje przedmioty z zakresu polonistyki, bibliotekoznawstwa i dziennikarstwa, zainteresowania badawcze zaś koncentrują się wokół zagadnień historii, kultury, prasy i książki polskiej i czeskiej XIX i XX wieku oraz edytorstwa. Ostatnio najwięcej uwagi poświęca problemom bibliofilstwa i rynku wtórnego książki oraz książki i czytelnictwa w Czechach. Jest autorem książek, m.in.: Jakub Szymkiewicz „Szlachcic na Łopacie” – satyryczny reporter „Wiadomości Brukowych” (Kraków 2006), Wtórny rynek książki. Instytucje, asortyment, uczestnicy (Kraków 2016) oraz kilkudziesięciu artykułów ogłaszanych w czasopismach naukowych i wydawnictwach zbiorowych, w tym haseł w Encyklopedii książki (Wrocław 2017). Redagował i współredagował kilkanaście tomów prac i źródeł, mi.n. inedita Stanisława Tarnowskiego. Jest ponadto aktywny jako publicysta i ekspert z zakresu rynku książki, antykwarstwa, bibliofilstwa i bibliotekoznawstwa. Jest pomysłodawcą i redaktorem serii Księgarni Akademickiej „Regiony-Historia-Kultura” oraz „Polskie Podróżopisarstwo i reportaż XIX i XX wieku”; członkiem komitetu redakcyjnego „Roczników Bibliotecznych” – ogólnopolskiego czasopisma naukowego z zakresu nauki o książce i bibliotekoznawstwa, rad naukowych „Rocznika Historii Prasy Polskiej PAN” i „Rocznika Biblioteki Naukowej PAU i PAN w Krakowie”. Z zamiłowania jest bibliofilem, zgromadził księgozbiór humanistyczny, liczący blisko 20 tys. woluminów, opublikował kilka drobnych druków bibliofilskich.

dr hab. Lajos Pálfalvi (ur. 1959) jest absolwentem budapeszteńskiego Uniwersytetu im. L. Eötvösa, ukończył polonistykę, hungarystykę i rusycystykę. Pracował w Bibliotece Węgierskiej Akademii Nauk, przez dwa semestry był pracownikiem Katedry Hungarystyki Uniwersytetu Jagiellońskiego (1993–94), prowadził seminaria z historii literatury węgierskiej. Na początku lat 90 napisał doktorat pt. „Fakt i metafora. Polska proza emigracyjna, 1945–1980”. W roku 2013 wydał monografię o twórczości Witolda Gombrowicza, w roku 2014 zdał egzamin habilitacyjny. Pracuje na Katolickim Uniwersytecie im. P. Pázmány’ego od roku 1999, jest kierownikiem Katedry Polonistyki. Tłumaczy literaturę polską od połowy lat 80., ma na swoim koncie blisko sześćdziesiąt wydań książkowych przekładów polskiej beletrystyki, eseju i reportażu, jest wielkim propagatorem twórczości Józefa Mackiewicza. W roku 2017 otrzymał Nagrodę Transtlantyk dla wybitnego ambasadora literatury polskiej za granicą. Ostatnio zajmuje się polską szkołą eseju i środkowoeuropejską mutacją postkolonializmu.

mgr Barbara Schabowska (ur. 1984) jest absolwentką Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Od 2016 roku związana z Telewizją Polską. Od września 2017 pełni funkcję dyrektora TVP Kultura. Wcześniej była kierownikiem redakcji „Pegaza” oraz redakcji kultury klasycznej w TVP Kultura, a także dziennikarką Programu II Polskiego Radia, gdzie przygotowywała audycje o tematyce kulturalnej, filozoficznej i społecznej, m.in. „Rachunek myśli”, „Spotkania po zmroku”, „O wszystkim z kulturą” czy „Innymi słowy”. Kierowała także „Wiadomościami kulturalnymi” i była wydawcą „Five o’clock”.

dr hab. Rafał Sikorski, prof. UAM (ur. 1975), ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji UAM w 1999 roku. W roku 2000 uzyskał tytuł LLM in International Business Transactions na Central European University w Budapeszcie. W 2005 roku obronił doktorat na Wydziale Prawa i Administracji UAM, gdzie obecnie jest adiunktem w Katedrze Prawa Europejskiego. Odbył też staż naukowy w Instytucie T.M.C. Assera w Hadze. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji z zakresu prawa autorskiego, prawa własności przemysłowej, prawa nieuczciwej konkurencji, prawa konkurencji oraz prawa prywatnego międzynarodowego. Obecnie jest współredaktorem serii Zarys Prawa Własności Intelektualnej wydawanej przez wydawnictwo C.H. Beck. W ramach działalności naukowej zajmuje się przede wszystkim badaniem związków prawa konkurencji oraz prawa własności intelektualnej oraz problematyką określenia prawa właściwego dla umów dotyczących praw własności intelektualnej oraz naruszeń tych praw.

prof. dr hab. Maciej Urbanowski (ur. 1965), historyk literatury, krytyk literacki, edytor; współzałożyciel i redaktor dwumiesięcznika „Arcana”. Pracuje na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie pełni funkcję kierownika Katedry Krytyki Współczesnej. Laureat Nagrody im. Andrzeja Kijowskiego (2008). Przewodniczący jury Nagrody Literackiej im. Józefa Mackiewicza oraz Nagrody Literackiej im. Marka Nowakowskiego; juror Nagrody Identitas, Nagrody Literackiej Europy Środkowej „Angelus” oraz Nagrody Poetyckiej im. Krystyny i Czesława Bednarczyków. Opublikował książki: Nacjonalistyczna krytyka literacka. Próba opisu i interpretacji nurtu w II Rzeczypospolitej (1997); Oczyszczenie. Szkice o literaturze polskiej XX wieku (2002); Człowiek z głębszego podziemia. Życie i twórczość Jana Emila Skiwskiego (2003); Dezerterzy i żołnierze. Szkice o literaturze polskiej 1991–2006 (2007); Prawą stroną literatury polskiej. Szkice i portrety (2007, wyd. 2 poszerzone 2015); Szczęście pod wulkanem. O Andrzeju Bobkowskim (2013); Od Brzozowskiego do Herberta. Studia o ideach literatury polskiej XX wieku (2013); Romans z Polską. O literaturze współczesnej (2014); Prawą stroną literatury polskiej, wydanie drugie poprawione i poszerzone (2015); Brzozowski. Nowoczesność (2017). Mieszka w Krakowie.