12 grudnia

1812
zmarł Stanisław Trembecki poeta związany z klasycyzmem i rokokiem, szambelan Stanisława Augusta Poniatowskiego. Na jego twórczość wpływ miała literatura i kultura francuskiego klasycyzmu. Tworzył wiersze polityczne, bajki, poematy (najbardziej znany to Sofiówka z 1806 r).


1821
urodził się Gustaw Flaubert, wybitny pisarz francuski. Najsłynniejsza jego powieść to Pani Bovary. Flauberta uważa się za pierwszego przedstawiciela naturalizmu. Dążył do najwyższej doskonałości formy, przy możliwie największym obiektywiźmie opisu.


1827
zmarł William Blake, poeta, malarz, miedziorytnik i myśliciel angielski. Wizjoner i mistyk. Geniusz. Przedstawiciel wczesnego romantyzmu.


1860
urodził się Jan Kasprowicz, polski poeta, dramaturg, krytyk, tłumacz. W roku 1891 ukazały się utwory związane z naturalistycznym okresem twórczości, cykle wierszy: Obrazki natury, Ze Szląska, Z chałupy, tom gawęd Z chłopskiego zagonu. W roku 1891 nastąpił w jego twórczości przełom modernistyczny, dla którego charakterystyczny jest Krzak dzikiej róży (1898) i zbiory hymnów: Ginącemu światu (1902), Salve Regina (1902). Szczególne miejsce w jego twórczości zajmuje tom wierszy Księga ubogich (1916). Tłumaczył dramaty Ajschylosa, Eurypidesa, z łaciny m.in. Pieśń o żubrze Macieja Hussowskiego, z angielskiego m.in. Szekspira, Marlowa, Byrona, Shelleya, Keatsa, Swinburne'a, Wilde'a, z języka niemieckiego: Goethego, Schillera, z języka francuskiego Rimbauda, Maeterlincka, tłumaczył także z włoskiego i holenderskiego.


1929
urodził się John Osborne, angielski dramaturg i scenarzysta, jego sztuka Miłość i gniew stała się na przełomie lat. 50. i 60. manifestem buntu pokolenia brytyjskich "młodych gniewnych".