Dariusz Suska

#

ur. 1968 w Złotoryi. Poeta, absolwent fizyki na Uniwersytecie Wrocławskim. Wydał kilka tomów wierszy. Pracuje w redakcji „Gazety Wyborczej”. Mieszka w Warszawie. Pierwszy tom Suski zdradza młodzieńcze zafascynowanie poezją Zbigniewa Herberta – pod względem czysto formalnym, bo treściowo zwraca tu uwagę intensywna obecność problematyki metafizycznej i wręcz teologii (krytykowanej za „teoretyzację życia duchowego”), a przy tym zupełny brak humoru, polityki i zmysłowości. Fascynuje poetę zwłaszcza idea apokatastasis i kwestia zbawienia zwierząt, której poświęci liczne wiersze – również w następnych tomach, których zasadnicza odmienność wynika z wrażenia, jakie wywarła na ich autorze lektura dzieł Jarosława Marka Rymkiewicza oraz z dogłębnego przyswojenia jego refleksji na temat klasycyzmu. Suska zaczyna rymować, zrazu nieśmiało, potem już konsekwentnie. W miejsce odwołań do znanych filozofów pojawiają się refleksje organicznie wynikające z obserwacji świata, często zastępowane przez jego zobiektywizowany, nie stroniący od turpizmu opis. To połączenie fascynacji brzydotą i rozkładem, skłonności do metafizykowania oraz potrzeby formalnej doskonałości czyni Suskę spadkobiercą tradycji baudelaire'owskiej. Wraz ze zmianą sposobu pisania wkroczyła też do tej poezji prywatność, zwłaszcza wspomnienia z dzieciństwa i bardzo plastycznie odtwarzana Polska lat siedemdziesiątych – nie będąca tu obiektem nostalgii ani przedmiotem krytyki, lecz raczej tłem dla samokrytyki (Suska bowiem, podobnie jak św. Augustyn, czuje się ciągle winny wszelkiego zła, które kiedykolwiek wyrządził i któremu sprzyjał). Ostatni tom zdominowany jest przez obserwowaną z wielu punktów widzenia i w najróżniejszych przejawach śmierć – nadaje to książce mroczny i elegijny charakter, jakkolwiek jej wydźwięk uznać należy za chrześcijański i optymistyczny. Poezja Suski rozlubowana jest w paradoksach, stawianiu trudnych pytań i – co najciekawsze – próbach dawania na nie rozsądnych, wiążących odpowiedzi.

Bibliografia

  • Rzeczy, które były światem, Kraków, Zebra 1992.
  • DB 6160221, Kraków, Zebra 1998.
  • Wszyscy nasi drodzy zakopani, Warszawa–Wołowiec, Czarne, Lampa 2000.
  • Cała w piachu, Wołowiec: Czarne 2004.
  • Czysta ziemia. 1998-2008, Wrocław: Biuro Literackie 2008
  • Duchy dni, Wrocław: Biuro Literackie 2012
  • Ściszone nagle życie, Kraków: Znak, 2016